شبهای طولانی زمستان با زدن کف در خراسان جنوبی کوتاه می‌شود. «کف» نوعى شیرینى است که با «زدنِ» آب «چوبک»  یا بیخ و شیرین کردن آن به دست مى‏آید. برای تهیه این شیرینی محلی مقدارى «چوبک»- «چوبک» را که در گویش محلی «بیخ» مى‏نامند ( که ریشه نوعی گیاه صحرایی است ) را کوبیده و چند بار در آب مى‏جوشانند انگاه آن را در ظرف بزرگی که بهتر است سفالی باشد ، مى‏ریزند و با «دسته‏ گز» که از ترکه‏های به هم بسته شده درخت گز یا انار است هم مى‏زنند و این زدن را آنقدر ادامه مى‏دهند که آب چوبک «کف» کند و معمولا هم زدن با آهنگ خاصی ادامه می‌یابد تا «کف» سفت شود، آنگاه مقدارى شیره انگور یا شیره شکر و یا پودر شکر را به بتدریج به آن اضافه می‌کنند و زدن کف را ادامه مى‏دهند تا خوب مخلوط شود و «کف» شیرین گردد. «کفى» که بدینسان بدست مى‏آید خوراکىِ شیرین، لذیذ، مطبوع، معطّر و خوشگوارى است که مقدار زیادى از آن را مى‏توان خورد. «کف زدن» از سرگرمى‏هاى زمستان بخصوص شب چلّه یا یلدا است.